Wizyta sędziego Turpina

Opis: Londyn, XIX wiek. Znany Sędzia Turpin dowiaduje się o słynnym zakładzie fryzjerskim Mr. Todda i postanawia się tam wybrać i skorzystać z jego usług. Chce wyglądać dobrze przed ślubem ze swoją nową wybranką – młodą i piękną Johanną. Jednakże, trafiając do zakładu, Turpin szybko natrafia na przeszkody, poznaje tajemnice zakładu, a następnie znajduje się w śmiertelnym niebezpieczeństwie.

Gatunek: Komedia, Thriller

Na podstawie: Filmu Tima Burtona: „Sweeney Todd: Demoniczny golibroda z Fleet Street”

Bohaterowie:

1. Sweeney Todd

2. Sędzia Turpin

3. Nellie Lovett                     

Sędzia Turpin: Myster Todd?

Sweeney Todd: Dzień dobry!

Sędzia Turpin: Dzień dobry!

Sweeney Todd: Tak zacny klient w moim zakładzie.

Proszę siadać!

Sędzia Turpin: Wie pan, zakochałem się.

Sweeney Todd: Aha, dobrze, dziękuję za informacje.

Sędzia Turpin: Chcę dobrze wyglądać przed ślubem, więc proszę mnie ogolić, Mister Todd.

Sweeney Todd: O, a z kim Pan się żeni?

Sędzia Turpin: Z cudowną istotą, która ma 17 lat, a ja 50.

Zapraszam Pana na ślub!

Sweeney Todd: Dziękuję… A jak ma na imię Pana wybranka?

Sędzia Turpin: Johanna.

Sweeney Todd: SŁUCHAM?! JOHANNA?! MOJA…

Nagle mężczyzna opanowuje się i oznajmia ze złośliwym uśmieszkiem…

Cudnie, a teraz ogolę pana.

Sędzia zamyśla się, przybierając minę upitego.

Sędzia Turpin: Wiem, że jest cudowna.

Sweeney Todd: Właśnie ja też…

Sędzia Turpin: Pan ją zna??

Sweeney Todd: Nie…

Sędzia Turpin: To czemu Pan wie, hę?

Sweeney Todd: Domyślam się…

Niech Pan w końcu siada!

Sędzia Turpin: Nie usiądę, bo zakurzone! Niech Pan odkurzy!

Sweeney Todd: MRS. LOVETT!!!

NIECH PANI WYCZYŚCI TO KRZESŁO!

Nellie Lovett: Tak Mr. T?? Co się Pan tak drze?

Mam klientów.

Sweeney Todd: Później Pani powiem.. A teraz niech Pani wyczyści to krzesło, mam wymagającego klienta.

Nellie Lovett: A Pan nie może?!

Sweeney Todd: Nie, nie mogę! Pani jest od sprzątania!

Nellie Lovett: Co proszę?? Ach, przepraszam. Dla ciebie wszystko, Mr. T!

Nellie bierze ścierkę i rzuca w Sweeney’a.

Nellie Lovett: Bye bye my love!

Mr. Todd szybkim ruchem zdejmuje ścierkę z twarzy…

Sweeney Todd: STOP! Niech Pani tu wróci!

Nellie Lovett: Tak Mr. T? Jakiś problem?

Sweeney Todd: Tak, jak Pani tu jest, to przy okazji może mi Pani jeszcze podać brzytwy z biurka, bo mi się nie chce tam iść. I wziąć tę szmatę.

Nellie Lovett: O nie! A Toby to co?

Sweeney Todd: Toby się upił i leży obok kominka!

Sędzia Turpin: CZY JA TU PZYSZŁEM DO FRZYJERA, CZY SŁUCHAĆ JAKIEJŚ KŁÓTNI MAŁŻEŃSKIEJ DO JASNEJ CHOLERY?!!

Nellie Lovett: TO JUŻ NIE MÓJ PROBLEM!

Sweeney Todd: Ona nie jest moją żoną!

Nellie Lovett: Ale… No.. Nie jestem…

Mr. Todd patrzy na nią ze współczuciem…

Sweeney Todd: No dobra, niech Pani tu podejdzie.

Mrs. Lovett podchodzi z biciem serca. Mr. Todd całuje ją namiętnie, po czym mówi…

Sweeney Todd: Niech teraz Pani idzie na dół.

Nellie Lovett: Jeszcze!

Sweeney Todd: Mrs. Lovett… Później, teraz mam klienta!

Nellie Lovett: Przepraszam Mr. T! Do zobaczenia mój kochany!

Sweeney Todd: Tak, tak. Do zobaczenia… To siada Pan? Czy jeszcze będzie tu stał przez następną godzinę?

Turpin stoi z otwartą buzią wpatrując się tępo w Mr. Todda.

Sweeney Todd: Bo wreszcie chciałbym Pana za… znaczy ogolić!

Sędzia Turpin: CO, TO JAKIŚ TEATR, CZY CO?! Ja przyszedłem się ogolić, a tu…

PODAM PANA DO SĄDU!

Sweeney Todd: PAN JEST SĘDZIĄ! A PAN MI TU SAM PRZYSZEDŁ I ZACZĄŁ GADAĆ O JAKIMŚ ŚLUBIE Z MOJĄ C... YYY...Z TĄ DZIEWCZYNĄ!

Niech Pan siada i nie gada!

Sędzia Turpin: JAK PAN ŚMIE!! PAN JEST Z NIŻSZEJ KLASY!!!

Sweeney rzuca sędziemu mordercze spojrzenie.

Sweeney Todd: Siadaj!

Sędzia Turpin: SŁUCHAM?!! WIE PAN, ŻE MOŻE PAN BYĆ ZA TO POWIESZONY?!!

Sweeney Todd: ZA CO??

Sędzia Turpin: ZA WYRAŻANIE SIE W TAKI SPOSÓB DO MNIEE!

Sweeney Todd: YH...NIECH SZANOWNY PAN RACZY RUSZYĆ SWÓJ SZANOWNY TYŁEK I USIĄŚĆ NA TYM KRZEŚLE, WYCZYSZCZONYM - NA PANA ŻYCZENIE- PRZEZ MRS.LOVETT- KTÓRA RZUCIŁĄ WE MNIE SZMATĄ JAK TO WYCZYŚCIŁA- I DA SIĘ OGOLIĆ , BO PO TO SZANOWNY PAN TU CHYBA PRZYSZEDŁ!

Sędzia siada z obrażoną miną i krzesło skrzypi.

Sędzia Turpin: NIECH PAN NAOLIWI TO KRZESŁO! ALBO NIECH ZAINWESTUJE W LEPSZE!

Zdenerwowany Mr. Todd mruczy pod nosem: Naoliwić, naoliwić! A może niech Pan trochę chudnie, bo boję się, że się, Pan utknie w tunelu…

Sędzia Turpin: HALO! SŁYSZY MNIE PAN, PANIE... TODD?!

Sweeney Todd: SŁYSZĘ! TO CO? JEST PAN GOTOWY?

Sędzia Turpin: NIE! NIECH PAN COŚ ZROBI Z TYM KRZESŁEM! TWARDE JEST!

Ja mam wrażliwy tyłek!

Sweeney Todd: Mam znowu wołać Mrs. Lovett?

Sędzia Turpin: TĄ GŁUPIĄ BABKE?!

Sweeney Todd: JAKĄ GŁUPIĄ BABKE?!! MRS.LOVETT NIE JEST GŁUPIA!!! ONA JEST DOBRA I PIĘKNA!!

Sędzia Turpin: TO NIECH PAN JĄ WOŁA, BO ZARAZ NIE WYTRZYMAM!

Sweeney Todd: MRS.LOVETTT!!

“Tak Panie Tee?” – drze się z Mrs. Lovet z dołu.

Sweeney Todd: CHODŹ TU PANI Z KRZESŁEM! TYLKO WYGODNYM I NIE SKRZYPIĄCYM!!

“Już idę!” – krzyczy Nellie Lovett targając ze sobą krzesło.

Sweeney Todd: ALBO NIE!! NIECH PANI PRZYNIESIE PODUSZKĘ!

Mrs. Lovett stawia z trzaskiem krzesło.

Nellie Lovett: CO TY SOBIE WYOBRAŻASZ PANIE TODD?

ŻE JA NA USŁUGI JESTEM? JA MAM KLIENTÓW NA DOLE!

I MUSZE NOWE PASZTETY ZROBIĆ...

Sweeney Todd: MRS.LOVETT JA TEŻ MAM KLIENTA I TO BAAAARDZO WYBREDNEGO! I JUŻ PANI ZAPOMNIAŁA , ŻE PANIĄ POCAŁOWAŁEM? POWINNA BYĆ PANI WDZIĘCZNA!

Kobieta zahacza suknią o krzesło, potyka się i upada na Sweeney’a. Leżą na podłodze.

Nellie Lovett: Och, przepraszam mój drogi!

Lovett nie może się powstrzymać i przybliża usta do jego ust. Todd całuje ją, a Turpin klnie pod nosem. „Kiedy weźmiemy ślub, Mr. T?” – szepcze mu do ucha.

Sweeney Todd: Ekhem… Co?!

Nadal leżą na podłodze.

Nellie Lovett: Po prostu myślałam… Ale już nie ważne,

Sweeney Todd: Ależ nic się nie stało, moja droga..

Mogłabym tak leżeć całą wieczność – rozmyśla Mrs. Lovett. Mr. Todd patrzy jej się w oczy. Sędzia Turpin rzuca się na podłogę, wyrywa włosy z głowy i płacze. „Och, te spojrzenie!” – myśli Nellie.

Nellie Lovett: Czemu nie możesz darować sobie tego sędziego?

Po prostu podejdź do niego i go… dźgnij szybko w gardło i po sprawie.

Bo tak teraz myślę, jest dość gruby i wystarczy na więcej pasztetów.

Sweeney Todd: Najpierw musi Pani ze mnie wstać.

Nellie Lovett: Ależ mój kochany! Tak fajnie się na panu leży!

Sweeney Todd: Panie Turpin, podejdź tu!

Nie pasowało Panu krzesło, to podłoga będzie lepsza?

Sędzia wstaje I podchodzi wściekły, po czym wraca się po brzytwę, słysząc nowe polecenie.

Sędzia Turpin: Tą od sosu pomidorowego... Czy, czy to sos pomidorowy?

To.. To krew!

Nellie Lovett: Zapomniałeś wyczyścić, Panie T!

„Co?! Jaka krew?!” – krzyczy Mrs. Lovett udając zdziwioną, po czym ciągnie sędziego za rękę, teraz, albo nigdy! Bierze szybko brzytwę i dźga w gardło. Turpin krzyczy z bólu przez kilka sekund, po czym umiera, a Nellie uśmiecha się. Mr. Todd śmieje się psychopatycznie.

Nellie Lovett: Ależ cudowny śmiech, mój drogi! A teraz połóż się!

Mrs. Lovett pcha Mr. Todda na ziemię, gdy ten próbuje zrzucić sędziego do zapadni.

Nellie Lovett: Niech pan poczeka! Wszystko w swoim czasie.

Sweeney Todd: Ale nie wiem, czy to w ogóle możliwe… Ile on waży?

Nellie Lovett: Nie ucieknie już… Ze dwie tony..?

Sweeney Todd: Chyba więcej…

Nellie Lovett: Zawołajmy Toby’ego… Albo nie!

Sweeney Todd: Lepiej nie!

Nellie Lovett : Och, no dobra! Ale pośpieszmy się…

Sweeney Todd: O Boże!

Nellie Lovett : Trzeba go przepchać, w miejsce, gdzie zapadnia! .. Co się stało, Panie T?

Sweeney Todd: Jaki on ciężki!

Nellie Lovett: Pomogę Panu…

Sweeney Todd: I podłogę mi krwią pobrudził!

Nellie Lovett: Toby posprząta, powiemy, że to sos pomidorowy.

Poza tym, jest po dżinie nieco opity, nie zorientuje się.

Sweeney Todd: No dobrze… Pomaga mi Pani?

Mrs. Lovett pomaga przeciągnąć sędziego do zapadni.